دفاع مقدس، نماد اراده آهنین، وحدت کلمه و همنوایی اجتماعی تاریخ سازانی ست که بی منت و چشمداشتی، جلوه هایی بدیع و ناب از ایثار و از خود گذشتگی را به نمایش گذاشتند. افتخار آفرینانی که عاشقانه در صفوف مدافعین سرزمین آباء و اجدادی خود قرار گرفته و چشم به دنیا و اهل دنیا نداشتند. آنها در معامله ای که با جانان خود داشتند، از قید و بند زندگی روزمره خود را جدا ساخته تا به توفیق دیدار با معشوق خود نائل آیند و از این میان، چه بسیار کسانی که به فضیلت شهادت دست یافتند و چه بسیار کسان، با دستهای بسته، در چهار دیواری های رژیم بعثی عراق، گمنام و با نام، سالهای سال، زخم اسارت را در سینه داشتند.
جنگ با تمامی بدی هایی که داشت، در تاريخ ۲۶ مردادماه، با ورود نخستین گروه از جوانان ایران زمین به خاک میهن اسلامی، شور و شوقی وصف ناپذیر در جانهای خسته و چشمان منتظر پدران، مادران و خانواده های ایرانی پدید آورد. چه پدران و مادرانی که آرزوی دیدار و وصال فرزندانشان در دلشان به قیامت موکول و داغی شد که هیچ آبی، آتش آن را فرو نمی نشاند. اسامی فرزندان آزاده ی ایران زمین هر روز و پیش از همه از رادیوی دولتی کشور کویت اعلام می شد و خانواده ها به امید شنیدن نام عزیزشان، رادیو را در بغل گرفته بودند.
کاروان آزادگان به مرزها و سپس به خاک مقدس ایران زمین رسید، در حالی که زخم فراق آنها از فقدان بنیانگذار و معمار کبیر انقلاب سر باز کرده بود.
یوسف های کشور دلیران، بی یعقوبشان به کشور بازگشتند و جراحت سالهای انتظار خود را با زیارت مرقد امام و پیشوای خود، مرهم نهادند.
نام برخی از آنها که گمنام و مفقود بودند،بر روی تابلویی آبی رنگ روی دیوارها نقش بسته بود و برای عده ای هم سنگ مزاری تدارک دیده بودند و درد اینجا بود که آنها از خیل همرزمان خود جا مانده بودند.
آنها نه نام می خواستند و نه در پی نان بودند و تنها دوست داشتند در هوای میهن خود نفس بکشند و طرفه اینجا بود که هوای میهن هم نمی توانست ریه های پر جراحت آنها را که زخم بمب های شیمیایی را در خود داشت، شفا دهد و بر همین اساس، مدتی بعد، به جمع یاران آسمانی خود می پیوستند.
۲۶ مرداد، در سالشمار جمهوری اسلامی ایران،روز ” آزادگان” نامگذاری گردیده تا هر سال در آستانه این روز با یادآوری رشادت های سرو قامتان عرصه جهاد و ایثار، به همت والای ایشان احترام گذاشته و از پدران و مادرانی که چنین فرزندان رشیدی را پرورش دادند، تقدیر نماییم. بی تردید مردم ایران، همواره قدردان شما خواهند بود.
