سخنی با قلم جانباز دوران دفاع مقدس علیرضا ابراهیمی فرد…
🌿فراموشی بزرگترین درد جانبازان….
👈باید عاشقی کرد تا پی به راز گل سرخ برد و باید هفت شهر عشق را کوچه به کوچه گشت تا بزرگی روح بر قامتتان اندازه شود…
انسانهای بزرگ رنج میکشند، درد میکشند ولی درد و رنجشان را فریاد نمیکشند و به آرامی به نجواهای عاشقانه با معبود گوش میسپارند و تنشان را در سفری روحانی از درد و رنجهای زمینی رها میکنند. جانبازان دفاع مقدس، از این قِسم هستند.. سالها رنج و سختی را با جان و دل خریدهاند و دم نزدهاند. به راستی جانبازان شهیدان راه عشقند…
اینجانب نیز خود از جانبازان دفاع مقدس، از رزمندگان لشکر ویژه ۲۵ کربلا، و لشکر ۸نجف اشرف در عملیات والفجر۸ در سن ۱۹ سالگی به درجه رفیع جانبازی نائل شدم و ۳۸ سال با شرایط سخت جانبازی زندگی کردم و همچنان به آرمان های نظام مقدس انقلاب اسلام ایران به رهبری حضرت امام خامنه ای(حفظ الله) پایبند بوده و اعلام آمادگی دفاع از کیان نظام انقلاب اسلامی و هر نوع دستور مقام معظم رهبری هستم…
👈 درباره جانبازی و سختیهایی که جانبازان در این سالها کشیده اند، چنین بگویم:« جانبازان اصلاً ناراحت نیستند. در راه هدف مقدس شان به این درجه الهی نایل آمده اند، چرا باید ناراحت باشند؟ آنان به حرف ولی امرشان حضرت امام خمینی(رحمت الله الیه) برای اعزام به جبهه های حق علیه باطل لبیک گفتند.. همین که به عنوان یک مسلمان شیعه در آن دنیا پیش امام مان معصوم شان (علیه السلام) روسیاه نیستند، خوشحالند.»
👈 با وجود شرایط سخت جانبازی شان، حتی از وضعیت دیگر جانبازان عزیز نیز غافل نیستند و نگران حال دوستان جانباز خود هم نیز هستند: یک دوستی دارم که شرایط جانبازی اش مناسب نیست. یک روز به من گفت تا به حال از خدا خواستی که دیگر نفس نکشی و نفس ات قطع شود؟ در ادامه گفت وقتی نفس میکشم، نای و ریههایم میسوزد و آنقدر درد میکشم که از خدا بارها خواستهام اگر صلاح می داند، نفس کشیدنم را از من بگیرد.. و من گفتم همه چیز را به خدا متعال بسپار…
👈 جانبازان مثل شهیدان بسیار اند.. انسان با هم صحبتی و معاشرت با جانبازان درس بزرگی میآموزد و از مسائل کوچک روزمره دور میشوند.. جانبازان مثل کوه محکم، استوار و پرغرور اند هیچگاه از راهی که پیمودهاند پشیمان نشدهاند و همواره با عزت و بزرگی از روزهای جهاد و جانبازی یاد میکنند.. سخنانشان مایه مباهات و غرور همه است و انسان از این همه بصیرت و بزرگمنشی مسرور میشود و به خود میبالد…
👈 جانبازان سرمایههای ارزشمندی هستند که به آرامی و در میان شلوغیهای زندگی روزمره از میانمان پَر میکشند و برخی ها، گاهی آنان را فراموش میکنند..در واقع چه جواهراتی را داریم از دست میدهیم. سینه این جانبازان گنجینه هزاران حرف ناگفته و خاطره است..
امروزه آسایش و امنیت جامعه بر دلاور مردی های این عزیزان می باشد، انشاالله مردم شریف بتوانند در میان شلوغیها، جایی برای دیدار با این جانبازان بگذارند..🌿
هیچ چیز بیشتر از فراموشی، جانبازان دفاع مقدس، را ناراحت و آزرده نمیکند…🌿 علیرضا ابراهیمی فرد 🌷
سه شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۳
#خب نگار_تلنگ _کتول_حسین_مزیدی
