«آقا زادگی» به قلم حسین مزیدی مدیر مسئول پایگاه خبری تلنگرکتول
چندی است که پدیدههایی که در ظاهر فردی و خانوادگی بهنظر میرسند، اما در واقع تاثیرات اجتماعی دارند میتوانند پایههای اعتماد ملی را متزلزل کنند.
«آقازادگی»، اگر تنها به معنای فرزند مسئول باشد، نهتنها نکوهیده نیست، بلکه میتواند برای خدمتگزاری دوچندان باشد. اما آنگاه که مجوزی برای رانت، امتیاز ویژه، دور زدن قانون و ورود بیضابطه به مناصب قدرت بکار گرفته میشود نکوهیده است.
در سالهای اخیر، برخی از مقامات با تکیه بر جایگاه پدر یا مادر خود از اجرای پروژهها و دریافت واهای میلیاردی گرفته شده تا تصاحب پستهای حساس بدون صلاحیت لازم زخم بزرگی بر پیکر عدالت اجتماعی و ضربههای سهمگینی به اصل شایسته سالاری بر هر نظام حکومتی وارد میکنند.
مردم بهدرستی میپرسند: چرا برای برخیها قانون و ضابطه معنا ندارد؟ چرا یک جوان عادی با مدرک عالی باید پشت درهای منتظر بماند، اما فرزند یک مقام با کمترین صلاحیت، یکشبه مدیرکل شود؟ این پرسشها بیپاسخ میمانند، اما هر روز در قالب بیاعتمادی، خشم پنهان و کاهش سرمایه اجتماعی، خود نمایی میکند در این میان، نقش قوه قضاییه حیاتی است.
هیچ چیز مانند عدالت، اعتماد عمومی را باز نمیگرداند. و هیچ خطری مانند تبعیض، بنیادهای یک جامعه را تهدید نمیکند. اگر قرار باشد که با فساد محدود به اقشار ضعیف باشد و دانهدرشتها، آن هم از خانوادههای مستقل، در حاشیه امن قرار گیرند، دیگر معنی ندارد.
شایسته است نهادهای نظارتی، رسانهها و حتی خودشان، با شفافسازی زندگی و عملکرد خانوادههای خود، به این مطالب عمومی پاسخدهنده باشند. نه برای جلب رضایت مردم، بلکه برای حفظ کرامت نظام و ارزشهایی که بر پایه آن بنا شده است.
عدالت برای همه است
