✍️ حسین مزیدی – مدیرمسئول پایگاه خبری تلنگر کتول
🔹 از دید مردم، مذاکره در این زمان، عقلانی نیست. چرا که در ذهن جامعه، این گزاره شکل گرفته است: چگونه میشود یک کشور به خاک ما تجاوز کند و بلافاصله بعد از آن، پشت میز مذاکره بنشیند؟ آیا این به معنای چراغ سبز به تکرار تجاوزهای بعدی نیست؟
مردم در کوچه و بازار بهدرستی این پرسش را مطرح میکنند که اگر قرار است هر بار پس از تهدید و حمله، به جای پاسخ قاطع، مذاکره کنیم، پس امنیت ملی ما چه میشود؟ و اگر گفتوگو از موضع ضعف باشد، تنها دست آمریکا را برای فشار بیشتر باز میگذارد.
🔸 اما در سطح کلان و در منطق سیاست بینالملل، مذاکره یک ابزار است نه هدف. عقلانیت سیاسی حکم میکند که حتی پس از تنش و درگیری، مذاکره را بهعنوان راهی برای مدیریت بحران و تأمین منافع بلندمدت بررسی کرد
به شرطی که: گفتوگو از موضع قدرت یا حداقل برابری باشد؛
همراه با اقدامات بازدارنده در میدان دیپلماسی و امنیت باشد؛
و چارچوب آن شفاف، مشروط و با درنظر گرفتن خطوط قرمز ملی تنظیم شود.
نگارنده معتقد است ؛ مذاکره صرفاً برای آرامکردن فضا یا رضایت غرب، نه تنها عقلانی نیست، بلکه ویرانگر اعتماد عمومی و خطرناک برای منافع ملی است.
