سالهاست مسئولان استانی ادعا میکنند معلولان «شهروند درجه یک» هستند، اما خروجی شهرها و ادارات در گلستان چیز دیگری میگوید. آنچه مردم در سطح استان میبینند، تناقض دائمی بین حرفها و واقعیت است: پیادهروهای ناهموار، ادارات بدون رمپ وسایل حملونقل غیر استاندارد ووو ، و شهری که عملاً برای افراد دارای معلولیت ساخته نشده است.
بهزیستی استان خدماتی نظیر مستمری، کمکهزینه مناسبسازی منازل، وسایل کمکحرکتی و حق پرستاری ارائه میدهد.
اما پرسش مهم این است؟ آیا این خدمات توانسته مشکلات واقعی معلولان را حل کند ؟ مستمریای که حتی بخش کوچکی از هزینه درمان را پوشش نمیدهد، و کمکهزینههایی که با تورم شدید عملاً بیاثر شدهاند، نشان میدهد که بهزیستی بیش از آنکه سازمان توانمندساز باشد، به سازمانی برای پرداختهای نمادین تبدیل شده است.
نقش شهرداریها در دسترسپذیری شهری کلیدی است، اما در گلستان وضعیت بهشدت نگرانکننده است:رمپهای غیراستاندارد یا با شیب خطرناک ، مسیرهای ویژه نابینایان که ناتمام یا مسدودند ، پارکها و اماکن عمومی بدون امکانات ویژه افراد ویلچری ،توقف خودروها روی پیادهروها و مسیرهای دسترسی ، ساختمانهای اداری فاقد آسانسور فعال
همچنین فرمانداریها تا شورای شهر ، نظام مهندسی و مدیریت حملونقل نیز مسئولاند، اما عملاً خروجی قابل دفاعی دیده نمیشود: چرا ساختمانهای جدید بدون رعایت استانداردهای دسترسپذیری مجوز میگیرند؟ چرا اتوبوسها و ایستگاههای حملونقل عمومی متناسبسازی نمیشوند؟چرا طرحهای نظارتی فقط روی کاغذ اجرا میشود؟ وقتی استاندارد رعایت نمیشود، معلولان قربانی تصمیمات غلط میشوند.
مطالبه روشن و به حق معلولان ؛ اگر مسئولان استانی واقعاً به حقوق معلولان باور دارند، چند اقدام فوری باید انجام شود:
۱٫ ارائه گزارش شفاف از میزان مناسبسازی در استان
۲٫ الزام همه شهرداریها و ادارات به رعایت دقیق قانون حمایت از معلولان
۳٫ افزایش بودجه واقعی بهزیستی برای توانمندسازی، نه پرداختهای نمادین
۴٫ نظارت سختگیرانه بر صدور پروانه ساخت برای جلوگیری از ساختمانهای غیر استاندارد
۵٫ توسعه حملونقل عمومی مناسب برای نابینایان و افراد ویلچری
در پایان تا زمانی که یک فرد دارای معلولیت در گلستان نتواند بدون کمک از خانه بیرون برود، تا زمانی که تردد در شهر یک چالش باشد نه حق بدیهی، تا زمانی که ادارات و خیابانها برای سالممحور طراحی میشوند،
باید بپذیریم که معلولان در استان گلستان هنوز «شهروند درجه دو» محسوب میشوند.
این مطالبهای است که تلنگرکتول با صدای بلند آن را فریاد میزند.
