امروز اداره یک رسانه، پایگاه خبری یا روزنامه تنها به نوشتن خبر خلاصه نمیشود. افزایش هزینههای کاغذ، زینک، چاپ، تجهیزات، اینترنت، هاست، تولید محتوا، حقوق نیروها، بیمه و دهها هزینه پنهان دیگر، فعالیت رسانهای را به کاری دشوار و فرسایشی تبدیل کرده است.
با این حال، هنوز نگاه بسیاری از دستگاهها، ادارات، شرکتها و حتی برخی مدیران به رسانه، نگاهی اشتباه و قدیمی است؛ نگاهی که رسانه را نه یک نهاد مستقل و حرفهای، بلکه صرفاً یک «روابط عمومی رایگان» میبیند.
انتظار انتشار دائمی اخبار، گزارشها، تبلیغات، افتتاحیهها و عملکردها بدون هیچگونه حمایت، قرارداد یا در نظر گرفتن حداقل حقوق رسانه، سالهاست به یک رویه ناعادلانه تبدیل شده است؛ رویهای که بیشترین آسیب را به رسانههای محلی و مستقل وارد کرده است.
واقعیت این است که رسانه مستقل بدون پشتوانه اقتصادی دوام نمیآورد.
وقتی خبرنگار دغدغه معیشت داشته باشد، وقتی رسانه برای ابتداییترین هزینههای خود دچار مشکل باشد، نمیتوان انتظار داشت جریان اطلاعرسانی سالم و حرفهای تقویت شود.
حمایت از رسانه، لطف به خبرنگار نیست؛ بلکه حمایت از آگاهی عمومی، شفافیت، مطالبهگری و جریان آزاد اطلاعرسانی است.
امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است نگاهها به رسانه تغییر کند.
رسانه باید به عنوان یک مجموعه حرفهای، اثرگذار و دارای حق حیات اقتصادی دیده شود؛ نه ابزاری رایگان برای پوشش بیپایان اخبار سازمانها و ادارات.
و شاید وقت آن رسیده که اصحاب رسانه، یکصدا و شفاف بگویند:
«نه به انتشار اخبار رایگان»
