به تلنگرکتول ضمن تبریک روز دامپزشکی به دامپزشکان، کارکنان دامپزشکی و فعالان این حوزه، انتظار دارد مسئولان مربوطه درباره چند موضوع برای افکار عمومی توضیح دهند:
۱. وضعیت نیروی انسانی و امکانات اداره دامپزشکی شهرستان علیآبادکتول چگونه است؟
۲. آیا امکانات و نیروی موجود متناسب با تعداد دام و طیور و گستردگی مناطق روستایی شهرستان است؟
۳. وضعیت واکسیناسیون و پایش بیماریهای دامی در شهرستان چگونه است؟
۴. دامداران مناطق روستایی در زمان بروز بیماری با چه سرعتی میتوانند به خدمات تخصصی دسترسی پیدا کنند؟
۵. برای کاهش هزینههای درمان و پیشگیری و حمایت از دامداران چه برنامههایی وجود دارد؟
۶. وضعیت نظارت بر فرآوردههای خام دامی و سلامت غذایی مردم شهرستان چگونه است؟
و شاید مهمتر از همه:
آیا برای سال پیشرو، برنامه مشخصی برای تقویت زیرساختها، نیروی انسانی، تجهیزات و خدمات پیشگیرانه دامپزشکی شهرستان علیآبادکتول پیشبینی شده است؟
تلنگرکتول معتقد است مطالبهگری به معنای نادیده گرفتن زحمات دستگاهها نیست؛ اتفاقاً پرسیدن سؤالهای دقیق میتواند به شناسایی کمبودها، تقویت نقاط قوت و ارائه خدمات بهتر به مردم و تولیدکنندگان کمک کند.
روز دامپزشکی مبارک؛ اما فراتر از تبریک، حال دام، دامدار و سلامت غذایی مردم شهرستان علیآبادکتول را هم باید پرسید.ج
روز دامپزشکی فقط فرصتی برای تبریک به دامپزشکان نیست؛ پای سلامت دام، معیشت دامداران، پیشگیری از بیماریهای مشترک و امنیت غذایی مردم در میان است. اما خدمات دامپزشکی در شهرستان علیآبادکتول تا چه اندازه پاسخگوی نیاز واقعی دامداران و تولیدکنندگان است؟ تلنگرکتول در این گزارش چند سؤال مشخص را با مسئولان این حوزه مطرح کرده است.
جمله پایانی برای واتساپ و اینستاگرام:
دامپزشکی فقط درمان دام نیست؛ بخشی از زنجیره سلامت مردم و امنیت غذایی است. حالا سؤال اینجاست: حال دام و دامدار شهرستان علیآبادکتول چگونه ااست.
پایان

