✍️ به قلم: حسین مزیدی
مدیر مسئول پایگاه خبری تحلیلی تلنگر کتول
آنچه روشن است، صحنه تقابل ایران و اسرائیل دیگر در چارچوب تهدیدهای دیپلماتیک و مانورهای رسانهای خلاصه نمیشود. حملات به تاسیسات نظامی در سوریه، ترور دانشمندان هستهای ایران، و حمله بیسابقه موشکی ایران به مراکز حساس اسرائیل، نشان میدهد که دو طرف وارد مرحلهای از درگیری محدود ولی با ریسک گسترش بالا شدهاند.
اما سؤال اینجاست: آیا این درگیری به جنگی تمامعیار بدل خواهد شد؟
پاسخ ساده نیست، اما میتوان گفت نه ایران به دنبال جنگ گسترده است و نه اسرائیل توان مدیریت آن را دارد. تهران با اتکا به جغرافیای مقاومت در لبنان، سوریه، عراق و یمن، تاکتیک «بازدارندگی فعال» را دنبال میکند. در مقابل، اسرائیل با حمایت آمریکا، سعی دارد تهدید ایران را محدود به سطحی قابل کنترل نگاه دارد.
با این حال، یک خطای محاسباتی یا یک حمله خارج از قاعده میتواند ماشه یک بحران تمامعیار را بچکاند؛ بحرانی که نهتنها ایران و اسرائیل، بلکه کل منطقه و حتی اقتصاد جهانی را وارد مسیر بیثباتی خواهد کرد.
از نگاه نگارنده، آینده جنگ ایران و اسرائیل نه در اختیار ژنرالهاست و نه صرفاً در اتاقهای فکر غربی. اراده ملتها، توان مقاومت و درایت دیپلماتیک سه عاملیاند که میتوانند از شعلهور شدن آتش یک فاجعه جلوگیری کنند.
باید دید در این میدان پرتنش، عقلانیت پیروز خواهد شد یا افراطگرایی، آنگونه که در غزه و حلب و حیفا خود را نشان داده، بر سکان هدایت آینده سوار خواهد شد.
