یکی از این مناطق، روستای شیرینآباد در دهنهی زیبای زرینگل است. اهالی این روستا بارها و بارها مخالفت جدی خود را با تخریب کوه «چهل دختر» اعلام کردهاند؛ کوهی که نه تنها بخشی از هویت طبیعی منطقه است، بلکه با هر ضربهی بیل مکانیکی به آن، بخشی از روح و فرهنگ مردمان این سرزمین نیز از بین میرود.
💢با وجود مخالفتهای مردمی و نداشتن توجیه تخصصی برای این طرح، هنوز زمزمههایی از صدور مجوز شنیده میشود. این مسئله تنها به زرینگل ختم نمیشود؛ در دهنهی محمدآباد کتول نیز، روستای ییلاقی خلیندره با تهدیدی مشابه روبروست. مردم این روستا با اقدام قابل تحسین، با دعوت از دادستان و فرماندار محترم در محل مورد نظر، مخالفت خود را بهصورت رسمی اعلام کردهاند.
💢در هر دو مورد، این پرسش مطرح میشود: مردم مهمترند یا شرکتهای بهرهبردار؟ وقتی بیش از ۱۶ روستا در این دهنهها مستقیماً درگیر این بحران هستند، آیا صدای آنها شنیده خواهد شد یا منافع زودگذر اقتصادی بر آیندهی طبیعی منطقه میچربد؟
💢پاسخ کارشناسان روشن است؛ هیچ توجیه فنی، اقتصادی یا زیستمحیطی برای تخریب این کوهها وجود ندارد. این مناطق میتوانند با توسعه گردشگری پایدار، صدها فرصت شغلی برای جوانان منطقه ایجاد کنند، بدون آنکه طبیعت قربانی شود.
💢اکنون، نگاهها به مسئولین دوخته شده است. مردم کار خود را کردهاند، صدای خود را رساندهاند. آیا گوش شنوایی هست؟
