جشنوارههای فرهنگی در روزهای سخت معیشت؛ مردم چه میگویند و مسئولان چه پاسخی دارند؟
این روزها در بسیاری از شهرستانهای استان گلستان و سایر نقاط کشور راهاندازی جشنوارههای مختلف فرهنگی و هنری، به یکی از روندهای تکراری مدیریت شهری تبدیل شده است. اما پرسش مهمی که شهروندان مطرح میکنند این است: آیا این جشنوارهها با نیازهای امروز مردم همخوانی دارد؟
بخش بزرگی از مردم با چالشهای روزمره معیشتی، گرانی، کمبود فرصتهای شغلی، مشکلات آب و برق، فرسودگی زیرساختها و هزینههای سنگین درمان روبهرو هستند. در چنین شرایطی، تخصیص منابع مالی برای جشنوارههایی که اثر ملموسی بر زندگی مردم ندارند، بهطور طبیعی با پرسشهای انتقادی همراه میشود.
شهروندان میپرسند: درحالیکه بسیاری از پروژههای ضروری شهری نیمهتمام مانده، چطور برگزاری جشنواره اولویت دارد؟
آیا این هزینهها از محل بودجههای عمومی تأمین میشود؟
بازده اجتماعی و فرهنگی این جشنوارهها کجاست؟
یکی از نکات قابلتأمل، تبدیل شدن برخی از جشنوارهها به ابزار تبلیغات غیرمستقیم انتخاباتی و شبکهسازی سیاسی است.
در سالهای اخیر مشاهده شده که برخی از چهرههای محلی، از اعضای شوراها تا افراد نزدیک به جریانهای انتخاباتی، تلاش کردهاند حضور خود را در چنین رویدادهایی پررنگ کنند.
این نوع رفتارها، که گاه رنگوبوی کارزار انتخاباتی پیدا میکند، باعث شده اعتماد عمومی نسبت به «هدف فرهنگی جشنواره» کاهش یابد و این پرسش مطرح شود که آیا اصل بر فرهنگ است یا کسب محبوبیت سیاسی.
یکی از مهمترین چالشهای این جشنوارهها، فقدان گزارش مالی دقیق و قابل دسترسی برای مردم است.هزینه واقعی هر جشنواره چقدر است؟ چه اشخاص یا شرکتهایی پیمانکار اجرا هستند؟ سهم شهرداری، بخشداری، دهیاریها یا اسپانسرهای نزدیک به جریانهای سیاسی چه میزان است؟ چه نهادی بر هزینهکردها نظارت میکند؟انتشار یک گزارش مالی شفاف میتواند بسیاری از سوءظنها را برطرف کند؛ اما تا امروز چنین گزارشی ارائه نشده است.
هیچکس منکر اهمیت فعالیتهای فرهنگی نیست، اما معنای مدیریت کارآمد، انتخاب درست اولویتهاست.
در شرایطی که مردم با مشکلات اقتصادی جدی مواجهاند، انتظار افکار عمومی این است که منابع محدود شهری به سمت حوزههایی هدایت شود که اثر مستقیم و فوری بر کیفیت زندگی مردم داشته باشد؛ نه برنامههایی که گاه تنها چند روز هیاهو ایجاد میکنند و پس از آن هیچ اثر ماندگاری ندارند.
