تربیت در نگاه نبوی، یک فرآیند دقیق و مرحلهبندی شده است. تقسیمبندی حیات کودک به سه دوره «سیادت»، «اطاعت» و «وزارت»، یک الگوی کامل برای روانشناسی رشد است که اگر به درستی در نظام آموزشی ما پیاده شود، خروجی آن انسانی خودآگاه، حکیم و متدین خواهد بود. هدف غایی دین، تربیت انسانی است که پیش از شناخت فرمولها، خود و پیرامونش را بشناسد و به حکمت الهی آراسته شود.
انقلاب اسلامی به عنوان مولود اسلام ناب، با تدوین «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش»، به دنبال تحقق تربیت تمامساحتی است. در این سند، تربیت تنها در بعد علمی خلاصه نمیشود؛ بلکه شش ساحت اصلی شامل تربیت «اعتقادی و اخلاقی»، «زیستی و بدنی»، «اجتماعی و سیاسی»، «اقتصادی و حرفهای»، «علمی و فناوری» و «زیباییشناختی و هنری» به عنوان تار و پود شخصیت دانشآموز در نظر گرفته شده است.
هدف نهایی این سند در یک جمله طلایی خلاصه میشود: «تربیت دانشآموز در تراز انقلاب اسلامی». این یعنی مدرسهای موفق است که پیش از تحویل دادن دکتر و مهندس به جامعه، «انسان» تربیت کند.
حقیقتِ تربیت عمومی یک کشور را باید در بزنگاههای تاریخی و میدانهای سخت جستجو کرد. در کشاکش حوادث اخیر و تقابلهای تمدنی، تفاوت میان دو خروجیِ آموزشی به وضوح دیده میشود:
۱. اکثریت قاطع و غیوری که پای دین، ناموس و خاک مقدس ایران ایستادهاند.
۲. اقلیت قلیلی که در نهایتِ استیصال، به بیگانه التماس میکنند تا به این خاک و مردم حمله کند.
اینجاست که نقش معلم به عنوان «دعوتکننده به نور» (به تعبیر حضرت امام خمینی ره) برجسته میشود. معلمی که دانشآموز را از ظلمات جهل و وابستگی به نور عزت و استقلال هدایت میکند، همان شغل انبیاء را استمرار بخشیده است.
همانگونه که معلم فرهیخته، شهید رجایی فرمودند، معلمی اگر به عنوان «شغل» انتخاب شود، فرساینده است؛ اما اگر «عشق» باشد، مبارک و تعالیبخش است. یک معلم تراز، همزمان نگران دین و دنیای دانشآموز است و روح و جسم او را با هم پرورش میدهد تا «ایران قوی» نه یک شعار، بلکه یک واقعیتِ ساخته شده در کلاسهای درس باشد.
در سالروز شهادت فیلسوف عالیقدر، آیتالله دکتر مرتضی مطهری، ضمن گرامیداشت مقام شامخ معلم، این روز را به تمامی مجاهدان عرصه تعلیم و تربیت تبریک عرض میکنم. امیدوارم با تکیه بر ساحتهای تربیتی سند تحول، شاهد شکوفایی نسلی باشیم که ضامن عزت و سربلندی ابدی این سرزمین مادری باشند.
.
