نامه‌ی سرگشاده ولی تلخِ مدیر مسئول رسانه‌ی تلنگر کتول به رحمت‌اله نوروزی

با سلام و احترام به عرض می‌رسانم که درچهار دوره گذشته بی‌ادعا بمدت ۴ سال با سایت تلنگرکتول همراه شما بزرگوار بودم این ارتباط بر پایه‌ی احترام متقابل و همکاری دوطرفه با هدف همکاری و بعد هم اطلاع‌رسانی منصفانه و صادقانه بنا شده و خدا را شُکر استقبال مخاطبان عزیز با عقاید بود و سلایق متنوع حتی در خارج از منطقه نشان از روش درست و منطقی ماست. اما ظاهراً فعلا کار به نقطه‌ای رسیده که رسانه‌ی مردمی به عنوان یک نشر دهنده شناخته می‌شود و مورد کم‌لطفی دوستان و هجمه‌ی دیگران هم قرار می‌گیرد.

اگرچه برای شما به عنوان دوست، همشهری و نماینده‌ی منتخبم همواره احترام قائل بوده و هستم، اما برای این قلم بسیار سخت و دشوار است که ما را فقط به جرم خبررسانی به یک … تشبیه نمایند و نخبگان اجتماعی و رجال سیاسی مثل شما برادرِ بزرگوار سکوت کنید، درحالیکه اینگونه اهانت‌ها را که بار حقوقی هم برای شخص فحّاش دارد، توهین به تمام اهل قلم و آنچه می‌نویسند می‌دانم و دیگر توانی در شنیدن اینگونه کنایه‌های رک و رکیک در ما نیست و شک ندارم اگر شما که وکیل قانونی مردم هستید دفاع بیشتر‌ و بهتری از نخبگان بخصوص رسانه ها می‌کردید شرایط اینگونه نبود که هنوز هم مورد تاخت و تاز مسائل انتخاباتی باشیم.

زان یارِ دلنوازم، شکری‌ست با شکایت

گر نکته‌دان عشقی، بشنو تو این حکایت:

بی‌مزد بود و مِنت، هر خدمتی که کردم

یا رب! مباد کس را، مخدوم

بی‌عنایت