اسلام منهای رهبری جامع الشرایط و منطبق با معیارهای اسلام، نه تنها
هدایت گر جامعه محسوب نمی شود و با منافع و سلطه مستکبران تضاد و
تقابلی ندارد بلکه چه بسا با تحریف محتوایی در دین و حکومت و نظام
اسلامی و به انحراف کشاندن احساسات و عواطف دینی مردم، توجیه کننده
ظلم و تعدی طاغوتها و نظام طبقاتی تحمیل شده به وسیله قدرتهای
استعمارگر باشد، و این همان اسلام آمریکایی، سلطنتی و شاهنشاهی است
که امام خمینی و مقام معظم رهبری بارها به آن اشاره داشته اند.
پس از رحلت امام خمینی)ره( و ناکامی دشمنان در نقشه های عملی نسبت
به حذف یا کنترل و کم رنگ نمودن نقش رهبری و ولی فقیه، تهاجم دشمن
و عوامل داخلی آن به مبانی فکری و عقیدتی حاکمیت دین و نظام والیی
شدت گرفت و با یک برنامه منسجم و از قبل طراحی شده با امکانات و
قدرت بیشتری وارد صحنه گشته، استحاله انقلاب را تعقیب نمودند.
یکی از ارکان اساسی انقلاب اسلامی، رهبری و ولایت فقیه جامع الشرایط
می باشد این اصل ساختار اصلی نظام و تداوم بخش نبوت پیامبر)ص( و
امامت ائمه معصومین)ع( و ضامن حاکمیت احکام الهی است. رهبری عامل
بیداری و جوشش توده ها و محور وحدت و انسجام مردم به شمار می آید.
ترسیم سیاستهای کلی نظام و اتخاذِ تدابیر و موضع گیری های قاطعانه،
سازش ناپذیری دربرابر توطئه ها و دشمن شناسی از برجسته ترین ویژگیهای رهبری انقلاب اسلامی است که در دوران سخت مبارزه بیشترین
نقش را در شناساندن دشمن و تعیین مسیر و شیوه مبارزه با آنان داشته است.
نیرنگ شناسی و زیرکی رهبری انقلاب اسلامی، مهم ترین عنصر شخصیتی
رهبری انقالب اسلامی در ناکامی نقشه های دشمنان انقالب و اسلام بود و
دشمنان زخم برداشته همواره مترصد بودند تا به گونه ای نقش مؤثر و
مقتدرانه ولی فقیه را در ساختار سیاسی نظام خنثی کرده یا کم اثر سازند یا
به شیوه ای مرموز تحت کنترل خود درآورند و ملت مسلمان را از هدایتهای
پیامبرگونه رهبر محروم سازند. دشمنان در این راستا از هر اقدام ممکن
علمی و عملی استفاده نموده و می نمایند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی متأسفانه با حمایت های مالی، سیاسی و
تبلیغی شریعتمداری، حزب خلق مسلمان تشکیل شد که با تحریک
احساسات قومی و منطقه ای آذربایجان ایران و ساماندهی مقلّدین ایشان
نقشه های بسیار خطرناکی برای تضعیف امام و وحدت رهبری در نظر
داشتند که اگر توفیق حاصل می کردند در همان سال اول پیروزی انقلاب
ایران را به جنگ خانمان سوز داخلی دچار می ساختند.
یکی از برنامه های دشمن، تهیه مقدمات برای نفوذ در هیأت حاکمه و کارگزاران و خدمتگزاران نظام اسلامی است که با مطرح ساختن و شخصیت سازی از عناصر لیبرال و وابسته یا مرعوب در برابر قدرتها ومنفعل در برابر فرهنگ غرب و کسانی که پایبند به ارزشهای دینی نیستند،
زمینه را فراهم کنند تا آنها بتوانند به این شیوه در ارکان حاکمیت نظام اسلامی نفوذ نمایند. مهم ترین هدف از این طرح بی اثر ساختن راهبردهای
رهبری انقلاب است تا دشمن بتواند استحاله نظام و براندازی خاموش را
جامه عمل بپوشاند .ریاست جمهوری بنی صدر و تلاشهای دفتر همکاری
مردم با رئیس جمهور یکی از این برنامه ها بود و آنچه که دشمن پس از
حماسه خرداد ۷۶ تعقیب کرده و متأسفانه به علت کارکردهای غلط برخی از
مسؤلان تا حدودی موفق شده است بخشی از همین تاکتیک نفوذ میباشد.
عناصر منفعل کسانی هستند که برای حفظ منافع خود در شرایط سخت مبارزه و انقلاب و دفاع از ارزشها، خود را از معرکه نبرد با دشمنان برکنارن گاه می دارند و از ایثار جان و مال دریغ می ورزند. و به تعبیر زیبای حضرت امام »مدّعیان بی هنر« هستند .برخی از آنها به صورت ستون پنجم براید شمن کار می کنند. اما در دوران ثبات و امنیت و اقتدار و حاکمیت مردمسالاری دینی برای خود امتیاز قائل هستند و خواستار دستیابی به پست ها
و مسؤولیت های کلیدی می باشند و برای رسیدن به هدف خود از هر ابزاری
بهره می جویند.جریان روشنفکری در ایران غالباً چنین وضعیتی داشته است. رفتار و موضعگیری این قشر در نهضت مشروطیت گویای چنین مطلبی است و نمونه روشن تر آن موضع گیری های روشنفکران بی تفاوت نسبت به حوادث
انقلاب و حماسه دفاع مقدس است. این گونه افراد به راحتی در دام ها ی عنکبوتی فریبهای دشمنان انقلاب گرفتار می آیند و تحت حمایت های
تبلیغاتی و سیاسی دشمنان، سیاست های کلی نظام را تخطئه می کنند و
قصد آنان تضعیف تدابیر رهبری است.
امام خمینی رفتار طلبکارانه آنان را پیش بینی کرده است و می فرماید:
آغوش کشور و انقلاب همیشه برای پذیرفتن همه کسانی که قصد خدمت و
آهنگ مراجعت داشته و دارند گشوده است ولی نه به قیمت طلب کاری آنان
از همه اصول، که چرا مرگ برآمریکا گفتید! چرا جنگ کردید! چرا نسبت به
منافقین و ضد انقالبیون حکم خدا را جاری می کنید؟ چرا شعار نه شرقی و
نه غربی داده آید؟ چرا لانه جاسوسی را اشغال کرده ایم و صدها چرای دیگر.
دنیای مدرنیسم غرب به ظاهر با متحجران و گروههای ارتجاعی و انحرافی
که تفسیری قهقرایی و مرتجعانه از دین و جامعه ارائه می کنند مخالفت می
نمایند، اما به دلیل این که این فرقه ها در مخالفت با انقلاب و اسلام ناب و
دینِ ولایت مدار، با دشمنان، مشترک هستند، از سوی دشمنان حمایت و
تقویت سیاسی و تبلیغی می شوند. دشمنان در مرحله نخست، این گروه
سطحی نگر و قشری گرا را به عنوان مظهر اسالمیت معرفی می نمایند و با
انحصار دین در دعاوی باطلِ آنان، زمینه را برای مقابله با معارف و مفاهیم
دینی و جداکردن مردم از آن فراهم می کنند.
و در مرحله دوم آنان را تحریک کرده و دربرابر رهبری نظام قرار می دهند و
وحدت شکل یافته در پرتو سیاستها و هدایت های رهبری را متزلزل مینمایند.
حمایت دشمنان و استکبار از جریانهایی مانند طالبان، تصوف درون گرا و
متحجر و انجمن حجتیه و برخی از لیبرالها و ملی مذهبی ها، و بعضی از روحانیون منفعل که از مواضع قبلی خود عدول کرده اند، نمونه هایی از این
اقدامات دشمنان است.
بدیهی است چنین پیوند مستحکم و ناگسستنی معنوی میان امت و رهبر،
بزرگ ترین مانع اجرای توطئه های دشمن است و بسیاری از توطئه ها در
پرتو این رابطه خنثی گردیده است. بدین لحاظ دشمنان تلاش می کنند که
برای گسست این پیوند دینی و الهی جایگاه معنوی ولایت فقیه را خدشه
دار سازند و با طرح مسائلی از قبیل این که ولایت فقیه نه جزو اصول دین
است و نه جزء فروع دین و یا هیچ نیازی به تبعیت از ولی فقیه در دین
نیست، رهبر را همطراز سایر سطوح مدیریتی جامعه مطرح نمایند و یا بارنامه
نگاری های وقیحانه و بی شرمانه تمام مشکلات جامعه را به ولی فقیه ورهبر جامعه نسبت دهند.
از ویژگیهای برجسته و مهم نظام اسلامی این است که مردم مسلمان، ولی
فقیه را به عنوان جانشین امام معصوم )ع( در جامعه می دانند از این رو
رابطه مردم با رهبر یک رابطه خشک سازمانی و تشکیلاتی نیست بلکه یک
رابطه معنوی و الهی، مرید و مرادی و امام و امت است.
خبرنگار تلنکرکتول: حسین مزیدی
